برای " بوتیمار "
اي واي بر اسيـــري كز ياد رفـته باشـد
در دام مانده باشد، صيّــاد رفته باشـــــد
آه از دمي كه تنـها با داغ او چــــــو لاله
در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد
خونـش به تيغ حسـرت يارب حــلال بادا
صيــدي كه از كمنـــدت آزاد رفتـه باشـــد
از آه دردناكــــي سـازم خبـر دلـت را
روزي كه كوه صبرم بر باد رفته باشد
پر شور از حزين است امروز كوه و صحرا
مجنـون گذشته باشد فرهـاد رفته باشــد
حزين لاهيجي
برای تو
تیــــر را قـوت پرهیز نباشـد ز نشـانه
مرغ مسکیــن چه کند گر نرود در پی دانه
پای عاشق نتـوان بست به افسون و فسـانه
"ای کـه گفتی مرو از پی خوبان زمـانه
ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی؟"
تا فکنـدم به سـر کـوی وفـا رخت اقامت
عمر، بی دوست ندامت شد و با دوست غرامت
سرچو جان و زر و جاهم همه گو رو به سلامت
"عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت
همه سهل اسـت تحـمل نکنم بار جدایــی"
